Η τύχη παίζει ρόλο στον επαναπατρισμό ορισμένων OFWs στο Ντουμπάι

ΝΤΟΥΜΠΆΙ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Για μερικούς Φιλιππινέζους, ο επαναπατρισμός είναι τόσο τυχαίος που μπορεί να καταλήξει σε απλή τύχη.

Πάρτε την περίπτωση του αδύναμου, 59 ετών Anthony Cueva, που κρυβόταν λόγω έλλειψης νόμιμων εγγράφων για τα τελευταία πέντε χρόνια. Ήταν ένας τυχαίος επιβάτης αλλά τα κατάφερε επειδή μια διαβητική επαναπατρισθείσα είχε τόσο υψηλό σάκχαρο στο αίμα που έπρεπε να εγκαταλείψει την πτήση.

Ή η Nina Reyes, μια άνεργη νταντά, που συνόδευσε τη φίλη της που έφευγε στο κέντρο επεξεργασίας μόνο για να της πουν ότι κι αυτή επρόκειτο να επαναπατριστεί την ίδια νύχτα. 

Ή ο Doms Llovido Jr., νέος απόφοιτος από το Bulacan, που έφτασε στις 27 Φεβρουαρίου με τρίμηνη βίζα επίσκεψης. Την επόμενη μέρα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβάρδισαν το Ιράν σε αυτό που ξεκίνησε τη συνεχιζόμενη σύγκρουση της Μέσης Ανατολής.

Ο Llovido έχει, προς το παρόν, εθελοντικά προσφερθεί να βοηθήσει τους επαναπατριζόμενους με τις αποσκευές τους στο κέντρο επαναπατρισμού.

Διαχείριση OFWs

Αλλού, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πλημμυρισμένα με ερωτήματα από Φιλιππινέζους που ρωτούν πότε θα έρθει η σειρά τους για επαναπατρισμό, τονίζοντας ότι τα έγγραφά τους βρίσκονται στο Γραφείο Μεταναστών Εργαζομένων (MWO) εδώ και εβδομάδες.

Άλλοι ρωτούν αν ο επαναπατρισμός συνεχίζεται καθώς έχουν αποφασίσει να υποβάλουν αίτηση επίσης.

Εξηγεί ο Ακόλουθος Εργασίας John Rio A. Bautista, επικεφαλής του MWO στο Ντουμπάι και τα Βόρεια Εμιράτα: "'Yung iba naman sasabihin, 'Ang bilis naman. Teka muna hindi pa kami naka-impake.' Tinatawagan pa naming isa-isa yung mga repatriates to confirm at the last minute."

(Άλλοι θα πουν, 'Αυτό ήταν γρήγορο. Περιμένετε, δεν έχουμε κάνει βαλίτσες ακόμα.' Καλούμε τους επαναπατριζόμενους για να επιβεβαιώσουμε την τελευταία στιγμή αν θα προχωρήσουν.)

Είχαν επίσης περιπτώσεις όπου ο επαναπατριζόμενος φαινόταν να μην είναι τόσο σοβαρός για την επιστροφή στην πατρίδα, έχοντας δεύτερες σκέψεις

"Kahapon mayroong isa na hindi dumating, di raw siya nagising," είπε ο Bautista. (Χθες, υπήρχε ένας που δεν τα κατάφερε επειδή δεν μπόρεσε να σηκωθεί στην ώρα του.)

Με την τελική επεξεργασία προγραμματισμένη στις 3 π.μ. επειδή όλοι πρέπει να είναι στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι (DIA) στις 6 π.μ. για την πτήση των 9:35 π.μ., οι περισσότεροι επαναπατριζόμενοι ήταν ήδη στο κέντρο επαναπατρισμού νωρίτερα από το προγραμματισμένο.

"Mayroong 11 pm andito na. Hindi na sila natutulog, tapos siya hindi nagising," είπε ο Bautista. (Υπήρχαν εκείνοι που έφτασαν στις 11 μ.μ. Δεν κοιμούνται πλέον, και έχουμε αυτόν που δεν ξύπνησε στην ώρα του.)

Ακόμα ένας άλλος, είπε ο ακόλουθος εργασίας , τους ενημέρωσε ότι έλειπε το διαβατήριό του. Αυτό ήταν την τελευταία στιγμή στο σημείο συγκέντρωσης, όταν όλα τα έγγραφα είχαν ολοκληρωθεί. 

"Binibigyan namin sila ng plastic envelope para doon nila ilalagay lahat," είπε ο Bautista με απιστία. 

(Τους δίνουμε πλαστικούς φακέλους όπου μπορούν να βάλουν όλα τα τιμαλφή.)

Επιστροφή;

Ο Cueva, που ήρθε στα ΗΑΕ το 2006 και εργάστηκε ως υπεύθυνος οικονομικών σε κατασκευαστική εταιρεία μέχρι που έχασε τη δουλειά του το 2020, είπε ότι η ζωή ήταν σουρεαλιστική ως παράνομος αλλοδαπός. 

"Nag-TNT ako. Hindi ako makakilos ng regular, hindi ako makapaglakad ng maayos. Alam mong mali, but you have to survive," είπε στο Rappler.

(Κρύφτηκα. Δεν μπορώ να ενεργώ σαν να μην έτρεχε τίποτα, δεν μπορώ να βγω έξω και να νομίζω ότι όλα ήταν εντάξει. Ξέρεις ότι είναι λάθος αλλά πρέπει να επιβιώσεις.)

Ο Cueva είπε ότι τα κατάφερε τα τελευταία πέντε χρόνια μαγειρεύοντας και πουλώντας ζεστά γεύματα – μεσημεριανό όπως σοταρισμένες φακές ή adobo· απογευματινά σνακ όπως κολλώδες ρύζι σε γάλα καρύδας. Κερδίζει AED 1 έως 2 (P16,22 έως P32,44) ανά παραγγελία.

"Sampung katao, may kita na. Hindi ka pwedeng sumuko, sumuko ka gutom ka. Kung saan-saan ka maghahanap ng tutulugan mo," είπε ο Cueva, που συνήθιζε να βγάζει, όπως είπε, AED 5.000 το μήνα (P81.800).

(Δέκα άτομα που αγοράζουν το φαγητό σου και έχεις ήδη κάτι. Δεν μπορείς να τα παρατήσεις, θα πεινάσεις αν το κάνεις, θα πας παντού ψάχνοντας για ένα μέρος να κοιμηθείς για τη νύχτα.)

Ο Cueva είπε ότι έμαθε επίσης να είναι νταντάς, πληρωνόμενος AED 700 (P11.400) το μήνα φροντίζοντας ένα βρέφος.

Μεγαλωμένος στο San Mateo, Rizal, είπε ότι δεν είχε σχέδια να πάει σπίτι. "Gusto ko nang mamatay dito," είπε. (Ήθελα να πεθάνω εδώ.)

Όταν ρωτήθηκε αν θα επιστρέψει στο Ντουμπάι, ο Cueva είπε ότι κρατά ανοιχτές τις επιλογές του.

"Kung may oportunidad na bumalik ako at gaganda buhay ko, bakit hindi? Lessons learned, next time na mapadaan ka sa kalsada na iyon, alam mo na kung ano gagawin mo," είπε.

(Αν υπάρχει ευκαιρία να επιστρέψω και η ζωή μου γίνει καλύτερη, γιατί όχι; Μάθημα που έμαθα, την επόμενη φορά αν περάσεις από αυτόν το δρόμο ξανά, θα ξέρεις τι να κάνεις.)

Μια νταντά, που ήταν στενή φίλη, και ένας εθελοντής επαναπατρισμού του MWO βοήθησαν τον Cueva με τα έγγραφά του. Νοσηλεύτηκε εβδομάδες πριν για πολύ χαμηλό καρδιακό ρυθμό, καταγράφοντας 15 παλμούς ανά λεπτό.

Αιφνίδιος επαναπατρισμός

Η 38χρονη Reyes από τη Valenzuela, Metro Manila, εν τω μεταξύ είπε ότι δεν ήξερε ότι κι αυτή επρόκειτο να επαναπατριστεί.

"Alam ko po itong repatriation, pero hindi ko po alam na ngayong araw na ang paglipad ko," είπε. (Ξέρω για τον επαναπατρισμό, αλλά δεν ήξερα ότι θα πετούσα σήμερα.)

Η Reyes συνόδευσε μια φίλη στο κέντρο επαναπατρισμού νωρίτερα τη μέρα, το απόγευμα, έτρεχε σπίτι για να κάνει ντους και να κάνει βαλίτσες. Επέστρεψε στο κέντρο 30 λεπτά πριν την επιβίβαση στο λεωφορείο με το χειροκρότημα των εθελοντών και συνεπαναπατριζόμενων, που χαιρόταν που τα κατάφερε.

Η Reyes είπε ότι είναι χαρούμενη που επιτέλους πηγαίνει σπίτι για λίγο, μακριά από τις εκρήξεις. "Θα απολαύσω την ηρεμία. Όλοι οι βομβαρδισμοί με είχαν αγχώσει," είπε σε μείγμα Αγγλικών και της ντόπιας διαλέκτου.

Είπε ότι θα επιστρέψει στην παλιά της δουλειά όταν τα πράγματα βελτιωθούν.

Από την πλευρά του, ο Llovido, που ζει με τη μητέρα του, στόχευε να αναζητήσει δουλειά ενώ η τρίμηνη βίζα επίσκεψής του ήταν σε ισχύ, αλλά ο πόλεμος τον έχει πισωγυρίσει. Τα έγγραφά του πρόκειται να λήξουν τον Μάιο φέτος.

Ο Llovido, απόφοιτος του Bulacan State University στην επιχειρηματικότητα και μέλος πληρώματος σε αλυσίδα γρήγορου φαγητού στις Φιλιππίνες πριν μετακομίσει στο Ντουμπάι, είπε ότι αναζητά δουλειές. "Kahit ano (Οποιεσδήποτε δουλειές)," είπε.  

Αλλά με τις περισσότερες επιχειρήσεις να μειώνουν τις δαπάνες και να μειώνουν τους υπαλλήλους, μέχρι στιγμής δεν έχει βρει καμία.

"Wala pa rin dahil sa sitwasyon," είπε. (Καμία μέχρι στιγμής λόγω της κατάστασης.)

Αυτές τις μέρες ο Llovido μεταφέρει αποσκευές και βοηθά τους επαναπατριζόμενους με τα έγγραφά τους ως εθελοντής για να τον κρατά απασχολημένο.

Χωρίς δουλειά, χωρίς πληρωμή

Ο Llovido δεν τα επινοεί. Αυτές τις μέρες, είναι μια συμφωνία χωρίς-δουλειά-χωρίς-πληρωμή για τους περισσότερους OFWs, ειδικά εκείνους σε επιχειρήσεις που βασίζονται στον τουρισμό – ξενοδοχεία, εστιατόρια και γιοτ καθώς και άλλες δραστηριότητες σχετικές με τον τουρισμό όπως αλεξιπτωτισμός, μεταξύ άλλων. 

"Ang concern ngayon ng ating mga kababayan ay tungkol naman sa kanilang trabaho sapagkat ang kumpanya…ay mahina ang negosyo, sila ay na-forced leave, may bawas sa oras ng trabaho, so pinayagan naman ng kumpanya na umuwi muna at hindi naman na-cancel ang kanilang employment visa, so kasama rin sila po sa mga pina-pauwi natin," είπε ο Bautista.

(Η ανησυχία των OFWs είναι οι δουλειές τους όπου η εταιρεία έχει αργή δουλειά, είναι τώρα σε αναγκαστική άδεια, υπάρχει μείωση στον αριθμό των ωρών εργασίας, η εταιρεία τους έχει επιτρέψει να πάνε σπίτι προς το παρόν, η βίζα εργασίας τους δεν έχει ακυρωθεί. Έτσι, είναι μέρος εκείνων που επεξεργαζόμαστε για επαναπατρισμό.)

Εκείνοι που έχασαν τις δουλειές τους ή είναι σε καθεστώς χωρίς-δουλειά-χωρίς-πληρωμή συνεχίζουν να ξοδεύουν για φαγητό και τη διαμονή τους, γι' αυτό οι επισιτιστικές βοήθειες έχουν γίνει η τάξη της ημέρας στο Ντουμπάι, Άμπου Ντάμπι και Ajman με ενδιαφερόμενους Φιλιππινέζους και άλλες εθνικότητες να ηγούνται της δραστηριότητας, υποστηριζόμενοι από εκείνους που συνεισφέρουν το μερίδιό τους – ρύζι, νουντλς και καφέ – για να διανεμηθούν. 

Επαναπατρισμοί ρεκόρ

Παρά την τύχη – και τις δεύτερες σκέψεις – εκείνων που πετούν σπίτι, το Ντουμπάι έχει τον μεγαλύτερο αριθμό επαναπατρισμών από τις 17 Απριλίου. 

Επίσημα δεδομένα από το Τμήμα Μεταναστών Εργαζομένων (DMW) έδειξαν ότι περισσότεροι από 2.000 OFWs και οι εξαρτώμενοί τους καθώς και κάτοχοι βίζας επίσκεψης έχουν φύγει από την πόλη από τότε που άρχισε ο επαναπατρισμός στις αρχές Μαρτίου φέτος.

Το Κουβέιτ έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό με 1.153, ακολουθούμενο από το Άμπου Ντάμπι με 1.023.

Σε επίπεδο περιοχής Κόλπου, ο αριθμός ανερχόταν σε περισσότερους από 6.700.

Το Ομάν ήρθε με τον μικρότερο αριθμό με 35 Φιλιππινέζους, ακολουθούμενο από τη Τζέντα με 74, τον Λίβανο με 77 και το Ισραήλ με 90.

Συνολικά, υπήρξαν 5.023 OFWs, 1.343 εξαρτώμενοι και 340 τουρίστες επαναπατρισμένοι. 

Περιλαμβάνονταν εκείνοι που ήταν στο Ντουμπάι, Άμπου Ντάμπι και Μπαχρέιν για να επισκεφτούν συγγενείς και να απολαύσουν τον δροσερό καιρό πριν από μήνες, και οι οποίοι δεν μπορούσαν να πάρουν πτήση για σπίτι τον Μάρτιο καθώς οι εναέριοι χώροι έκλεισαν και οι εμπορικές αεροπορικές εταιρείες διέκοψαν τις λειτουργίες ως συνέπεια.

Αυτή την εβδομάδα, είπε ο Bautista, περισσότεροι από 500 OFWs και οι εξαρτώμενοί τους πέταξαν για σπίτι σε τέσσερις εμπορικές πτήσεις από τη Δευτέρα. Αυτά περιλάμβαναν Φιλιππινέζους φυλακισμένους για παραβάσεις τραπεζικών δανείων αλλά χάρηκαν συγχώρηση κατά τη διάρκεια του Eid al-Fitr, που σηματοδότησε το τέλος του μηνιαίου Ραμαζανιού τον Μάρτιο.

Όλοι πήγαν σπίτι με την πτήση της Emirates EK 344, η οποία εκτελεί καθημερινές πτήσεις Μανίλα. – Rappler.com