Kampania administracji Trumpa na rzecz Orbána spektakularnie się nie powiodła — i ujawniła głębszy problem

Ustępujący premier Węgier Viktor Orbán był oklaskiwany przez amerykańską prawicę jako autorytarny przywódca w stylu Trumpa. Orbán, anty-gejowski, anty-imigrancki, anty-feministyczny macho, który sam siebie opisywał jako "nieliberalnego", był ulubieńcem Fundacji Heritage. Jak prezes fundacji Kevin Roberts opisywał "miękką dyktaturę" Orbána, Węgry były "nie tylko jednym z modeli... ale tym modelem", prawdopodobnie dla przekształcenia USA w pełnoprawny faszyzm zgodnie z planem Projektu 2025.

Jak ujął to Steve Bannon, Orbán był "Trumpem przed Trumpem". Sprawując władzę przez 16 lat, Orbán był nazywany "dyktatorem XXI wieku", populistycznym silnym przywódcą i autorytarnym kapitalistą. Celowo odciągając model "nieliberalnego państwa" Węgier od zachodnioeuropejskich dogmatów, które Orbán uważał za zbyt równościowe i liberalne, czerpał inspirację z opresyjnych dyktatur Turcji, Rosji i Chin.

Trump, Vance i architekci Projektu 2025 z kolei czerpali inspirację od Orbána.

Podobieństwa między Orbánem a Trumpem nie są przypadkowe

Orbán celowo podważał wolny rynek i rządy prawa, cele które Trump przyjął z różnym skutkiem. Orbán zniszczył węgierską gospodarkę poprzez kapitalizm kumoterski i korupcję. On, podobnie jak Trump, koncentrował władzę ekonomiczną poprzez wzmacnianie i wzbogacanie lojalnych przy jednoczesnym osłabianiu sądownictwa. Podobnie jak ostatnie posunięcia Trumpa dotyczące posiadania udziałów kapitałowych w korporacjach ubiegających się o zatwierdzenie regulacyjne, Orbán również stworzył środowisko wysokiej korupcji, które koncentrowało władzę wśród lojalnych, poszerzając przepaść między węgierskimi bogatymi a biednymi.

Orbán wykorzystywał również ciężar faszystowskiego państwa, w tym środki finansowe i regulacyjne, aby uciszyć krytyków i zniszczyć niezależne media na Węgrzech. Trump stosuje podobne taktyki silnej ręki w USA niemal codziennie. Od bezpośrednich cięć finansowania, przez FCC/ regulacyjne "śledztwa", po fizyczne ograniczenia dostępu dziennikarzy, Trump wykazał bezprecedensową agresję w dążeniu do kontroli mediów.

Krytycy opisują również, jak Orbán rutynowo tworzył "wyimaginowanych wrogów", aby odwrócić uwagę wyborców, kolejny hitlerowski manewr udoskonalony przez Trumpa. Od fałszywego przedstawiania imigrantów jako brutalnych przestępców, po oskarżanie programów DEI o "bicie białych", Trump nieustannie podsyca społeczny podział, tworząc, a następnie utrwalając wyimaginowanych wrogów. Nawet podczas swojej niesławnej dostawy DoorDash w tym tygodniu, Trump niezdarnie wtrącił "mężczyzn uprawiających sport kobiecy" do wyreżyserowanej rozmowy o podatkach od napiwków. Wymuszona nielogiczność była niezręczna ze względu na swoją oczywistość.

Niech naprawa... się rozpocznie!

Pyszna kara dla Orbána—prawdziwa miażdżąca porażka, w przeciwieństwie do rzekomej miażdżącej wygranej Trumpa—pomoże przywrócić więzi Węgier z Europą, po latach wysiłków Orbána, aby je zerwać. Pomoże również Ukrainie przetrwać nielegalną inwazję Putina.

Nowo wybrany premier Peter Magyar już powiedział, że Węgry przestaną być marionetką Putina i nie będą już blokować pomocy UE dla Ukrainy ani sankcji wobec Rosji. Ze swojej strony Zełenski okrzyknął zwycięstwo Magyara jako 'zwycięstwo światła nad ciemnością'.

Strona internetowa Direkt26, rzadkie niezależne medium wciąż funkcjonujące na Węgrzech, udokumentowała, jak Orbán zmowy z Putinem przez lata, przy czym Orbán opisywał siebie jako "mysz" w porównaniu do "lwa" Putina. Tuż przed wyborami, na koncercie w Budapeszcie, tysiące uczestników koncertu skandowało "Rosjanie, wracajcie do domu!"—publiczne uznanie problemu i to samo skandowanie, którego używali ich dziadkowie, gdy Rosja najechała Węgry w 1956 roku.

Trump i Vance tracą swojego ulubieńca

Choć porażka Orbána jest pozytywna dla Węgier, Ukrainy i UE, najsłodsze reperkusje są jeszcze przed nami—w USA.

W ostatnich tygodniach kampanii Orbána, Trump, Vance, Putin i inni autorytarni przywódcy formalnie go poparli. Vance, który zerwał z długoletnią dyplomatyczną tradycją USA, prowadząc dla niego kampanię osobiście, przemówił na wiecu w Budapeszcie i oświadczył: "Musimy doprowadzić do ponownego wyboru Viktora Orbána!"

Podwójnie ślepy na ironię, Vance wzywał Węgrów, aby działali "bez nacisków sił zewnętrznych", pomimo jego własnej zewnętrznej presji na nich. Vance wydaje się zakładać, że wyborcy Orbána są tak samo upośledzeni intelektualnie jak zwolennicy Trumpa.

Najlepsze ze wszystkiego, pojawienie się Vance'a pomogło opozycji. Magyar był w stanie wykorzystać pojawienie się Vance'a w ostatniej chwili jako dowód otwartego przyjęcia przez Orbána obcej ingerencji, wbrew stałemu nawracaniu Orbána o obcym wpływie Brukseli czy UE. Magyar, zdecydowanie nie ślepy na ironię, wykorzystał Vance'a, aby odwrócić retorykę Orbána przeciwko "brukselskim biurokratom" przeciwko niemu samemu, wykorzystując ją do podkreślenia własnego polegania Orbána na politycznym wsparciu Trumpa/Vance'a/Putina.

Demokracja: 1, MAGA: 0

Konserwatywna Konferencja Działań Politycznych (C-PAC), amalgamat aktywistów populistycznych i skrajnie prawicowych niezdecydowanych w sprawie prawa wyborczego kobiet, zbierała się w Budapeszcie przez cztery kolejne lata, aby wspierać więzi między amerykańskimi politykami skrajnej prawicy a tymi w innych krajach. Być może, po odejściu Orbána, C-PAC spotka się zamiast tego w Moskwie. I dobrze.

Krajowa agenda Trumpa tak wyraźnie naśladuje Orbána, że pewnego dnia, jeśli Fox News kiedykolwiek zdecyduje się relacjonować prawdę, wyborcy w MAGA w końcu to zauważą. Orbán wykorzystywał skonsolidowany kumoterstwo i korupcję, aby utrzymać się przy władzy przez 16 lat. Paralele z Trumpem są oczywiste.

W listopadzie, paralele w ich politycznych losach również się ujawnią. Jak ujął to Ian Bassin z Protect Democracy, najważniejszą lekcją płynącą z miażdżącej porażki Orbána, pomimo kontrolowania przez niego węgierskich mediów i sądownictwa, jest to, że "(N)awet facet, który manipuluje systemem, może zostać pokonany, gdy ludzie się zjednoczą i wystąpią przeciwko niemu".

Sabrina Haake jest felietonistką i federalną prawniczką procesową z ponad 25-letnim doświadczeniem, specjalizującą się w obronie na podstawie 1. i 14. poprawki. Pisze darmowy Substack, The Haake Take.

• george conway
• noam chomsky
• wojna domowa
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump